Kandydatki do Zarządu PSPI w nowej kadencji: Kamila Biernacka-Nowak, dr Barbara Czardybon, Anna Kazuła, Ewelina Kubicka, Katarzyna Podolska-Skotak, Dorota Reguła
Kandydatki do Sądu Koleżeńskiego PSPI w nowej kadencji: Katarzyna Czerwonka, Marzena Joanna Wawerska-Kus
Kamila Biernacka-Nowak:
Od trzech lat pełnię w Zarządzie PSPI funkcję – najpierw Sekretarza, a potem II wiceprezesa Zarządu PSPI. Jestem psycholożką, certyfikowaną psychoterapeutką w nurcie integracyjnym (po PSP, którą ukończyłam w 2011 r.), a w zawodzie psychologa pracuje od 20 lat. W ramach pracy zawodowej pracowałam zarówno w placówkach budżetowych (oświata), jak i komercyjnych (poradnie zdrowia psychicznego), fundacjach, stowarzyszeniach oraz w Sądzie Rejonowym dla Warszawy Mokotowa pełniąc funkcję Społecznego Kuratora Sądowego. Zajmowałam się działalnością zarówno dydaktyczną, psychologiczną, psychoterapeutyczną, diagnostyczną, wsparciową, jak i organizacyjną (pełnię funkcję zastępcy dyrektora NSPPP w Warszawie). Przez kilka lat pracowałam także w interwencji kryzysowej. W Zarządzie PSPI zajmowałam się najpierw, jako Sekretarz prowadzeniem dokumentacji PSPI – protokołów i uchwał z zebrań Stowarzyszenia, wydawaniem różnego rodzaju zaświadczeń. Obecnie zajmuję się członkostwem PSPI, prowadzeniem strony FB oraz strony Internetowej www oraz rozwijaniem i popularyzowaniem Stowarzyszenia. W ramach aktywności Zarządu wszyscy uczestniczymy w pracach Grupy Roboczej, która zajmuje się przygotowaniem Ustawy o zawodzie psychoterapeuty, organizujemy szkolenia, prowadzimy egzaminy certyfikacyjne dla psychoterapeutów i superwizorów, aktualizujemy uchwały, regulaminy, akredytujemy kursy psychoterapii, zarządzamy finansami Stowarzyszenia. Moje dotychczasowe doświadczenie w Zarządzie PSPI mogłabym wykorzystać w kolejnej kadencji Zarządu.
dr Barbara Czardybon:
Jestem członkinią Zarządu naszego Stowarzyszenia w obecnej kadencji. Można było mnie poznać przede wszystkim przy okazji organizacji dotychczasowych szkoleń. Jestem gotowa dalej wspierać osoby zrzeszone w PSPI w zakresie pogłębiania wiedzy i rozwoju kompetencji przydatnych w pracy klinicznej z pacjentami, organizując wydarzenia takie jak szkolenia, konferencje naukowe, treningi. Psychoterapia, terapia uzależnień, terapia zaburzeń seksualnych i terapia par – wiedzą i doświadczeniem z tych obszarów sama chętnie dzielę się, pisząc teksty specjalistyczne oraz prowadząc wykłady i warsztaty. Jako absolwentka filozofii, przez wiele lat funkcjonująca w kręgach akademickich, a także na styku świata kultury i biznesu, wzmacniałam swoje zdolności analityczne oraz umiejętność nieszablonowego myślenia. Zasoby te mogłyby pracować na rzecz naszego wspólnego dobra również w kolejnej kadencji.
Katarzyna Czerwonka:
Dbałość o standardy pracy i przestrzeganie Kodeksu Etyki Zawodowej jest dla mnie szczególnie ważne. Istotne jest dla mnie, by każda osoba korzystająca z procesu psychoterapii miała poczucie, iż każdy psychoterapeuta dokłada wszelkich starań by wykonywać swoją pracę zgodnie z ustalonymi przez Stowarzyszenie zasadami. W przypadku ich naruszenia – ważne jest, by dana osoba miała poczucie możliwości wpłynięcia na postępowanie, korektę zachowań psychoterapeuty poprzez możliwość zgłoszenia danego, naruszającego zachowania do Stowarzyszenia. Udział w Sądzie Koleżeńskim postrzegam również jako możliwość jak najlepszego, wcześniejszego wygaszania i rozwiązywania możliwych sporów pomiędzy psychoterapeutami, a poprzez to – dbałość o całościowego widzenie zawodu psychoterapeuty z poszanowaniem granic drugiej osoby.
Bio: z wykształcenie bazowe: psychologia, pedagogika specjalna. Jestem również certyfikowaną psychoterapeutką (ukończona 4 letnia szkoła psychoterapii – INTRA, certyfikacja w Polskiej Radzie Psychoterapii), certyfikowaną specjalistką psychoterapii uzależnień z uznanym dorobkiem zawodowym przez Ministra Zdrowia. Ukończyłam również psychotraumatologię na Uniwersytecie SWPS, a także szkolenie z zakresu EMDR. Jestem absolwentką Szkoły Superwizorów przy Radzie Superwizorów Psychoterapii Uzależnień, zdałam egzamin certyfikujący – tytuł: certyfikowany Superwizor Psychoterapii Uzależnień. Przez 9 lat byłam kierownikiem Dziennego Oddziału dla osób z uzależnieniem i innymi trudnościami. Aktualnie prowadzę prywatny gabinet psychoterapeutyczny, specjalizuję się w pracy z osobami z C-PTSD i innymi trudnościami. W swoim pracy istotna jest dla mnie integracja psychoterapii i znaczenie relacji terapeutycznej jako korektywnego doświadczenia dla osób z traumami relacyjnymi. Zajmuję się prowadzeniem superwizji indywidualnej i grupowej, zarówno dla podmiotów prywatnych jak i państwowych. Prowadzę szkolenia i warsztaty z zakresu psychoterapii, psychotraumatologii i psychoterapii uzależnień. Na stałe współpracuję z Fundacją „”Vis Salutis””, gdzie pełnię funkcję kierowniczki specjalizacji i wykładowczyni w ramach szkolenia specjalizacyjnego w dziedzinie psychoterapii uzależnień, w ramach Fundacji prowadzę również szkolenia dla specjalistów. Jestem autorką licznych publikacji z zakresu psychoterapii, terapii uzależnień i psychotraumatologii (Świat Problemów, Terapia Osób Uzależnionych i ich Bliskich i in.,). Jestem członkinią kilku Towarzystw zrzeszających psychoterapeutów, swoją pracę poddaję stałej superwizji.
Anna Kazuła:
Kandyduję, aby wesprzeć PSPI w adaptacji do zmian, które przyniesie wprowadzenie ustawy o zawodzie psychoterapeuty.
Ewelina Kubicka:
Myślę że może być przydatne dla Stowarzyszenia moje dotychczasowe doświadczenie w pracy w zarządzie i zaangażowanie w dotychczas pełnione funkcje (wspieram się doświadczeniem korporacyjnym 16lat)
Katarzyna Podolska-Skotak:
Od ponad 20 lat kieruje (i rozwijam) placówka terapeutyczną (podmiotem leczniczym). Jestem kreatywna, potrafię szukać i znajdowac rozwiązania zlozonych problemow. Mam duża wiedzę dotyczaca przepisów i doswiadczenie współpracy z NFZ. Jestem otwarta na propozycje innych, współpracę w zespole. Etyczna postawa jest moim priorytetem.
Dorota Reguła:
Jestem Prezesem Zarządu PSPI obecnej kadencji. W przeszłości pełniłam funkcje członka i v-ce prezesa Zarządu nieprzerwanie od 2006r. Umiem współpracować w zespole, wyznaczać i realizować cele, dbać o dobro wspólne. Potrafię się zaangażować, wypełniać powierzone zadania.
Marzena Joanna Wawerska-Kus:
Jestem certyfikowaną psychoterapeutką pracującą w podejściu integracyjnym, zakorzenionym w nurcie humanistyczno – egzystencjalnym.
Ukończyłam Wydział Pedagogiczny Uniwersytetu Warszawskiego, Studium Terapii Uzależnień i Współuzależnienia Instytutu Psychologii Zdrowia oraz Szkołę Psychoterapii Ośrodka Intra.
Brałam udział i nadal biorę w licznych kursach, szkoleniach i konferencjach z zakresu psychoterapii, zarówno w roli uczestniczki, jak i prelegentki.
Legitymuję się certyfikatem psychoterapeutki Polskiej Rady Psychoterapii (PRP) – certyfikat nr 4525-777, certyfikatem specjalisty psychoterapii uzależnień i współuzależnienia (nr 277), jestem wpisana na listę osób uprawnionych do prowadzenia superwizji PARPA i KCPU, mam także certyfikat superwizora RSPU (nr 18).
Pracuję pod stałą superwizją.
Mam bogate, wieloletnie doświadczenie w pracy z różnymi grupami osób korzystających z psychoterapii, w superwizji zespołów, superwizji indywidualnej i szkoleniowej oraz w pracy dydaktyczno – szkoleniowej. Byłam także członkinią komisji egzaminacyjnych w PARPA, KCPU i PTPI. Szczegółowe informacje zawarte są na mojej stronie www.step.edu.pl.
Myślę, że moje doświadczenie może być użyteczne w pracach Sądu Koleżeńskiego. W pracy superwizorki ale także jako osoba korzystająca z superwizji widzę, jak żywe są dylematy etyczne, nie zawsze możliwe do jednoznacznego rozstrzygnięcia. Moje doświadczenia osobiste i zawodowe zaowocowały wrażliwością na kwestie mobbingu, gastlightingu i innego rodzaju nadużyć w rolach superwizora, psychoterapeuty, egzaminatora. Przede wszystkim jednak skupiam się na wpływie tych zjawisk na bezpieczeństwo i dobrostan osób korzystających z psychoterapii. Za swój zasób uważam umiejętność rozróżniania tych sytuacji, w których pożądana czy możliwa jest pewna elastyczność etyczna od tych, w których wymogi etyczne bywają jednoznaczne, a nawet sztywne. Co nie oznacza, że nie miewam w tych kwestiach wątpliwości.
Myślę, że Sąd Koleżeński to ciało zapewniające transparentność działań Stowarzyszenia. W czasie, kiedy trwają prace nad Ustawą o zawodzie psychoterapeuty a jednocześnie w przestrzeni publicznej pojawiają się publikacje demaskujące nadużycia w obszarze psychoterapii, warto w sposób życzliwy i merytoryczny przyglądać się postawie członków Stowarzyszenia, zachęcając jednocześnie zarówno osoby korzystające z psychoterapii, jak i psychoterapeutów, do dzielenia się wątpliwościami etycznymi oraz poddawaniu procesów terapeutycznych wnikliwemu oglądowi.
